Kościół p.w. św. Marcina położony jest w północno-zachodniej części średniowiecznego Jawora. Usytuowany na wysokości 203 m n.p.m. o czym świadczy wmurowany w XIX w. jeszcze w okresie rządów pruskich reper pomiarowy w murze świątyni, góruje swoją sylwetką nad najbliższą okolicą. Od strony północnej otacza go zachowany odcinek obronnego muru miejskiego, od zachodu graniczy z ul. J. Poniatowskiego, od strony południowej i wschodniej graniczy z ulicami Kościelną i Szkolną i posesją plebanii. Jest to budowla halowa orientowana ze wschodu na zachód, z fasadą zachodnią, nawa główna i nawy boczne tej samej wysokości 13,7m.
Budowę kościoła zaczęto najprawdopodobniej w latach1267-1290 za panowania księcia Henryka Probusa, jako trzynawową budowlę halową z charakterystycznym potrójnym dachem według założeń budowla miała być dwuwieżowa. Wzniesiono tylko jedną wieżę po stronie południowej, która przetrwała do 1533 roku. W tym też roku runęła prawdopodobnie z powodu jakiegoś lokalnego wstrząsu, odbudowano wieżę obecnej postaci po stronie północnej w ciągu dwóch lat.
O wczesnogotyckim pochodzeniu chóru kapłańskiego może świadczyć dekoracja zwornika w kształcie rozety na sklepieniu zakrystii oraz proste laskowate okienka po północnej stronie prezbiterium, na schodach prowadzących na oratorium. W tym samym czasie wykonano kamienne nisze i ławy w prezbiterium, dekorując je wczesnogotyckimi ślepymi arkadami. We wnękach zachowały się fragmenty wczesnogotyckich dekoracji w formie kwiatonów...

Jeżeli chcesz więcej poczytać ściągnij sobie pełną wersję